มีอะไรจะรบกวนทุกคนหน่อยนะ

ใครที่แอดเราไว้แล้ว ก็ต้องรบกวนกันอีกที...

เรื่องมีอยู่ว่า

"ย้ายบล็อกคับ"

ปัญหา มันก็ไม่รุนแรงนักหรอก

แต่เพื่อความสะดวกของเราเองแหละ แหะแหะ

ย้ายไปโน่นเลยคับ http://masoul.exteen.com

แล้วเราจะตามไปเก็บ Fav นะจ๊ะ~จุ๊บส์

วันแม่ผ่านพ้น น้ำหนักขึ้นอีกกอง...แซดมาก...

ตอนนี้ WaT มาแรงมากมาย ยิ่งเทปเปยิ่งดังใหญ่ ทั้งบ้านเราและญี่ปุ่น
ไอ้ปลื้มมันก็ปลื้มหรอก แต่มันทำให้เราไม่มีเวลาตามข่าว เพราะยิ่งดัง งานก็จะเยอะ
เราก็จะติดตามไม่ทัน กลายเป็นล้าหลังไป เวบเทปเปก็ไม่ได้อัพบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้วด้วย

เกิดอาการเซ็งขึ้นมาทันใด เฮ้อ

พูดถึงเสป๊ก จริงๆ แล้วเราก็มั่วอยู่ในเรื่องของเสป๊กของตัวเอง แต่ตอนนี้รู้แล้ว
ว่าชอบคนหน้าแบบไหน คือแบบ เห็นหน้ายังงี้แล้วมันโดนว่ะ โดนใจสุดๆ

ชอบมันทั้งคู่เลย แบบเห็นครั้งแรกแล้วชอบเลยอะ อย่างเทปเปนี่ตั้งนานกว่าจะชอบนะ
ต้องเห็นความน่ารักสะสมมาเรื่อยๆโน่นอะ พวกเร็อคก็เหมือนกัน ส่วนใหญ่ต้องพิจารณา
อยู่นานเหมือนกันกว่าจะตัดสินใจได้ว่า คนไหนคือคนแบบที่เราชอบ ทั้งหน้าตาและฝีมือ

ปิ๊งแรกในวงการเจร็อคคือป๋า HYDE

ตอนนั้นเห็นครั้งแรกไม่ชอบด้วยซ้ำ เพราะว่าสูบบุหรี่ (ยังไม่ชินไง)
ไปๆมาๆ โคตจะคลั่งเลย ทั้ง L'Arc ทั้ง Hyde เลย เป็นไปได้อะคนเรา

วันนี้อัพมั่วว่ะ เรื่องอะไรเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รุ ที่แน่ๆ

คิดถึงไดชิเว่ย!!

ครายจะว่าฉานเชยก็ไม่ว่า ครายจะว่า ฉานบ้านนอกก็ไม่ว่า เพราะว่า ฉานเพิ่งเจอมัน!!

Akira Nobody Knows แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้

ก็เลยเพิ่งได้ดูไง แล้วแบบ เฮ้อ...รันทด แทนชีวิตได้เด็กน้อยเหล่านั้น เฮ้อ...
ลูก อะไรมันจะประเสริฐได้ขนาดนั้นว้า~~ ดูแล้ว เฮ้อ ไปไม่รู้กี่รอบ ฉงฉาน...

แต่ดีนะ ที่ชีวิตจริง แม่เด็กมารับแล้ว ไม่งั้น ไม่รู้เด็กพวกนั้นจะใช้ชีวิตยังไงต่อ
ได้ลูกประเสริฐขนาดนี้ ยังทิ้งกันได้ลงคอ เอาน่ะ ไม่ว่ากัน ชีวิตคนเรามันต่างกัน

ไอ้หนูยูยะ ยากิระ ก็น่ารักมากมาย ในสมัยเด็กๆ สมัยที่แสดงเรื่องนี้เมื่อสองปีก่อน
ตอนนี้หน้าตาก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนั่นแหละ 16 แล้วนิ ไม่ได้เป็นแฟนมากมาย
แต่ก็ทึ่งใน ความสามารถเจ้าเด็กนี่เหมือนกัน เอ้อ เว่ย คนเรา มันเป็นกันได้

ตอนเด็กๆน่ารักดีอะ

โตมา...- -" ก็ยังน่ารักอยู่น่ะ...

+++++++++++++++++++++ ++++++++++++++++++++++++++++ ++++

จะกลับบ้าน ช่วง วันแม่ เลยรีบมาอัพ ตอนนี้กำลังเข้าสูตรไดเอ็ท อย่างเต็มรูปแบบ
หลังจากที่อืดมานานมาก มาย อดไม่ไหวแล้วเว่ย หลังหกโมงไม่แดกอะไรทั้ง สิ้น

ไม่รู้จะทนได้นาน เท่าไหร่ แต่ต้องทนเว่ย เพื่อ...เพื่ออะไรอะ??
อ๋อ เพื่อกลับไปใส่เสื้อผ้าตัวเก่าๆ แต่มันยัง สวยอยู่ ได้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ไม่ค่อยได้ไปซ้อมคาราเต้เลย หดหู่...ยัง ไงไม่รู้ บอกไม่ถูก
คะแนนมิดเทอมก็ไม่สวย เอาซะเลย ตอนนี้ หดหู่ ดูหนังแล้ว หดหู่...

ร๊าก รัก คนนี้ ~